Εισαγωγικό σημείωμα στην τελετή τιμής και μνήμης στον Αττικό Τύμβο την 27-5-2018

Το βάρος της ηθικής δέσμευσης

«ο ελεύθερος άνθρωπος δεν σκέφτεται ποτέ τη φυγή»

Το γεγονός

Το ξημέρωμα της 25^ης Ιουνίου 1948 οι 20 του Ναυτικού τουφεκίστηκαν στον μικρό άδεντρο λοφίσκο πίσω από τη μάντρα του σανατορίου «η Σωτηρία». Εκεί βρίσκονταν από πολύ νωρίς τα πενταμελή εκτελεστικά αποσπάσματα, δύναμη χωροφυλακής και αντιπροσωπείες των σωμάτων Ασφαλείας. Ο στρατιωτικός ιερέας τους είχε επισκεφθεί στη φυλακή στις 3.30 και δέχτηκαν την θεία Μετάληψη όπως ανέφερε.

Στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ» στις 26-6-1948 δημοσιογράφος περιγράφει

« Αλλ’ είναι 5.15 και ο ήλιος έχει φωτίσει και χρυσώσει το τοπίο. Τα πάντα είναι έτοιμα. Διαβάζεται η απόφαση του Στρατοδικείου. Τα αποσπάσματα έχουν παρουσιάσει όπλα. Οι τελευταίες στιγμές ζωής των μελλοθανάτων. Μια σιγή λίγων δευτερολέπτων πρώτα, κι ύστερα το ξέσπασμα της ψυχολογίας της παραζάλης. Αρχίζουν πρώτοι οι σαμποτέρ του Ναυτικού. Ψάλλουν τον Εθνικό Ύμνο. Ψάλλουν δυνατά και πολλές στροφές. Τα πενταμελή αποσπάσματα έχουν υψώσει τις κάννες τους. Τα πάντα κατόπιν γίνονται με την ταχύτητα της αστραπής. Τα παραγγέλματα «επί σκοπόν», πυρ, οι τριγμοί της σκανδάλης, το σφύριγμα των σφαιρών, η ομοβροντία. Οι σφαίρες καθώς σχίζουν τα κορμιά και σφηνώνονται στο λοφίσκο τινάσσουν ένα πελώριο νέφος σκόνης και καπνού. Κατόπιν ο επίλογος του επιλόγου. Οι χαριστικές βολές κεντούν τα κεφάλια των τουφεκισθέντων. Ύστερα γαλήνη και ηρεμία, ο θάνατός τους είχε οριστικώς αποδώσει. Είκοσι πτώματα κείνται εκτάδην..»

Μια γυναίκα από χωριό ντυμένη με τη μακριά σουρωτή φούστα, τη μαντήλα και χυμένα τα μαλλιά της συνοδευόμενη από γυναίκες που μοιρολογούσαν φώναζε στο νεκροταφείο «μην είδατε το πιο ωραίο αγόρι του κόσμου;»

Κόσμος μαζεμένος, χαμένος, κλαίγοντας, γύρευε από τον εργάτη εκεί ο καθένας τον δικό του, δίνοντας πληροφορίες για ρούχα χαρακτηριστικά.

Ένας αυτόπτης μάρτυρας έγραψε. «Την ώρα της εκτέλεσης τους είπαν να γράψουν σε χαρτάκια τα ονόματά τους. Τους φόρτωσαν σωρηδόν και τους έχωσαν σε ατομικούς τάφους στο Γ. Νεκροταφείο. Πήγα αργότερα εκεί , όπως και μερικοί άλλοι, οι πιο ψύχραιμοι, γιατί παντού κρύβονταν μάτια. Ρώτησα που είναι ο τάδε και μου είπε ο νεκροθάφτης «τι λες παιδί μου, που ξέρω εγώ, εδώ κάθε τόσο γεμίζουν ομαδικούς τάφους, μπορεί κανείς να βρει το δικό του;»

Αυτά έγιναν στην Ελλάδα στην δική μας πατρίδα, με τις προγονικές εντολές για τον σεβασμό που οφείλουμε στους νεκρούς μας και την τελετουργία που πρέπει να ακολουθούμε χωρίς να ερευνούμε εάν ο νεκρός λέγεται Ετεοκλής η Πολυνείκης γιατί εμείς οι Αντιγόνες ξέρουμε το βάρος της ηθικής δέσμευσης και την υποχρέωσή μας να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων.

Έχουμε ένα φορτίο που πρέπει να το κουβαλάμε και να το διαχειριζόμαστε με σύνεση και λογική για να αποτρέπουμε κάθε νέα προσπάθεια αναβίωσης της φοβερής εκείνης εποχής που κατέδιδε ο γείτονας τον γείτονα, ο συγγενής τον συγγενή και ο συντοπίτης τον συντοπίτη για χάρη μιας ανταμοιβής που εξαφάνιζε κάθε ηθικό φραγμό και καταρράκωνε ουσιαστικά τις αξίες του ανθρώπου.

Σε μας πέφτει η βαριά κληρονομιά να δώσουμε το νόημα της θυσίας των αγωνιστών με απλή διήγηση της ζωής τους και να ενημερώσουμε τις αποπροσανατολισμένες νέες γενιές που παραπαίουν ανάμεσα στο ασήμαντο και στο σημαντικό λόγω υπερ-πληροφόρησης με την όλο και πιο γρήγορη ανανέωση της τεχνολογίας και τελικά της απαξίωσης των σημαντικών στιγμών και αντικατάστασής τους από εφήμερες ίσως και άσκοπες επαφές κι αναζητήσεις. Η μοναξιά και η απελπισία οδηγούν σε χρήση μέσων λήθης και η επαφή με τις αξίες γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Η αμφισβήτηση των νέων ανθρώπων έχει την οδυνηρή εξήγησή της. Η εκμετάλλευση του νεανικού ενθουσιασμού από επαγγελματίες πολιτικάντηδες οδήγησε σε απομόνωση και άρνηση της θυσίας για ιδανικά.

Ας βάλουμε όλοι και όλες τα δυνατά μας να βρούμε τρόπους επαφής με την νεολαία που διψάει μεν να μάθει αλλά δεν εμπιστεύεται το σύστημα που της στερεί την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

ΞΑΝΘΗ ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ -ΠΑΤΜΑΝΙΔΟΥ

προέδρος του ομίλου μνήμης Αττικός Τύμβος

Προσκληση Κυριακη 27 Μαϊου 2018

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ τελετής τιμής και μνήμης της 28ης Μαΐου 2017

ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ

 « Ο ΑΤΤΙΚΟΣ ΤΥΜΒΟΣ» περιόδου 1941 -1952

 Την Κυριακή 28 Μαΐου 2017 ώρα 11.00  παρά την συνεχή βροχή πραγματοποιήθηκε 

στον χώρο του μνημείου για τους εκτελεσμένους αγωνιστές κατά την περίοδο

της Κατοχής και του Εμφυλίου μέσα στον περίβολο του Νοσοκομείου «η Σωτηρία»

η καθιερωμένη τελετή τιμής και μνήμης  των αγωνιστών παρουσία πολλών συγγενών 

πρώτης και δεύτερης γενιάς  και συγκρατούμενων ανδρών και γυναικών των αγωνιστών.

Η βασική τελετή έγινε στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου που παραχωρήθηκε ευγενώς

από τον αναπληρωτή διοικητή κ. Κουφάκη Αντώνιο 

και η κατάθεση στεφάνων και λουλουδιών

στο μνημείο

Παραβρέθηκαν καταθέτοντας στεφάνια και άλικα γαρύφαλλα οι: 
-Ο  κ .ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΑΛΑΦΑΣ υφυπουργός μεταναστευτικής πολιτικής ως εκπρόσωπος 

της Κυβέρνησης καταθέτοντας το στεφάνι του Πρωθυπουργού.
-Η κ. ΧΑΡΑ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ εκπροσωπώντας

 τον πρόεδρο της Βουλής κ . Ν.ΒΟΥΤΣΗ 
-Ο κ. ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΟΚΑΣ αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής 
-Η κ.ΤΙΝΑ ΚΑΦΑΤΣΑΚΗ δήμαρχος Ζωγράφου 
-Εκπρόσωπος του Δημάρχου Καισαριανής κ. ΣΤΑΜΕΛΟΥ
-ΟΜΙΛΟΣ  ΜΝΗΜΗΣ « ο Αττικός Τύμβος»,
-ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ στην Κέρκυρα «ΛΑΖΑΡΕΤΟ», 
-Κίνηση «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»
-ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
 -ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ,
 -ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «η Εθνική Αντίσταση»,
 -ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΟΝ, 
-Π.Σ.Α.Ε.Ε.Α,
-ΣΦΕΑ
-κ.ΘΕΩΝΑΣ
-Ο κ.ΚΟΥΦΑΚΗΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ αναπληρωτής διοικητής
-κ. ΑΜΑΛΙΑ ΝΙΚΟΛΑΚΑΚΟΥ εκπρόσωπος σωματείου εργαζομένων

 του νοσοκομείου «η Σωτηρία»
και  πλήθος συγγενών και συγκρατούμενων των αγωνιστών που έπεσαν από βόλια 

των κατακτητών και των ελλήνων συνεργατών τους.
Ο «Αττικός Τύμβος» ευχαριστεί όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους

 την εκδήλωση παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες                                                
Με τιμή για τον Αττικό Τύμβο 
η πρόεδρος
ΞΑΝΘΗ ΠΑΤΜΑΝΙΔΟΥ  - ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΤΑΣΙΟΥ .

Εισαγωγικό σημείωμα προέδρου Αττικού Τύμβου Ξανθής Πατμανίδου – Παπαναστασίου για την τελετή της 28^ης Μάη 2017

Η Μελλοθάνατη Αλίκη στο τελευταίο της γράμμα γράφει

Απόψε αγαπημένοι μου πρέπει Να κοιμηθούν τα όνειρά μου .Πόσο βιάζεται ο χρόνος Δίπλωσε χρόνε, δίπλωσε Τ’ ακούραστα φτερά σου, Ώρες γλυκές μην τρέχετε, Σταθείτε μια στιγμή

Η Αλίκη Γ. Τσουκαλά εκτελέστηκε 16 Απριλίου 1949

Η απόφαση του στρατοδικείου στη δίκη που διήρκεσε από 15/3 έως 5/4/1949

ήταν ότι « αποβαίνει επιβλαβής δια την πατρίδα και καταδικάζεται

«δις εις θάνατον» .

Μέχρι το ξημέρωμα της 16^ης Απριλίου που εκτελείται μένει στην αναμονή. Είναι σήμερα η σειρά της η μήπως αύριο η μεθαύριο. Ποιος μπορεί να αναλογιστεί το μαρτύριο της προσμονής; Όταν ήρθε οριστικά η στιγμή της γράφει το τελευταίο της γράμμα.

Σας διαβάζω μερικά μικρά αποσπάσματα

« Δεν φανταζόμουνα ποτέ πόσο πολύτιμη κι ωραία είναι η ζωή. Αν μπορούσε κανείς να μου το πει πρωτύτερα και να τον πιστέψω θα πρόσεχα πολύ στο πέρασμά της…….

Θα έμενα ξάγρυπνη τις νύχτες για να είχα τώρα ζήσει διπλή τη μικρή μου ζωή (αλήθεια δεν έκλεισα ακόμη τα εικοσιένα μου χρόνια..)……………

Τούτες τις τελευταίες μέρες πρόσεξα όλους τους ήχους.

Ένιωσα ως μέσα στην καρδιά μου τα μηνύματα της Άνοιξης που έρχεται και θα είναι η τελευταία της λιγόχρονης ζωής μου.

Ακούω από πάνω μου τα βήματα των μελλοθανάτων… το βήχα τους… κι αυτή τους την παράξενη για μένα ευθυμία. Γιατί πεθαίνουν; Ζήσαν τόσο πολύ για να είναι ευχαριστημένοι με το θάνατό τους;

Αλήθεια κι εμένα γιατί να με σκοτώσουν. Πως δεν μ’ αφήνουν να εκπληρώσω τον μεγάλο μου προορισμό σαν γυναίκα στη ζωή;

Γιατί δεν μ’ αφήνουν να γνωρίσω το μεγάλο συναίσθημα της μητρότητας και την μεγάλη στιγμή της φύσεως;

Ήθελα κι εγώ να στήσω νοικοκυριό, να γεννήσω παιδιά, να τα φροντίζω. Να μου αρρωστήσουν και να ξαγρυπνώ πάνω από την κούνια τους.

Απόψε ίσως να’ ταν η τελευταία δύση που θαύμασα.»

Η ενηλικίωση επίσημα γινόταν στα εικοσιένα χρόνια.\

Έχουμε όμως ανήλικα παιδιά εκτελεσμένα σαν προδότες της πατρίδας επειδή μπήκαν στον αγώνα κατά των κατακτητών.

Βασανισμένα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης στη Γυάρο και την Μακρόνησο όπου δεν φορούν μπερέ με το στέμμα και το βάζουν στο κεφάλι ενός σκύλου του στρατοπέδου. Τιμωρούνται πολύ σκληρά γι’ αυτό με καψόνια.

Τα 15χρονα και 16χρονα που μπήκαν στην ΕΠΟΝ γίνονται αέρας που τρέχει σ’ όλες τις γωνιές της Ελλάδας, μεταφέρουν μηνύματα και οργανώνουν τα απληροφόρητα παιδιά τι σημαίνει η λέξη και η πράξη αντίσταση.

Δεν έχουμε πολλές περιγραφές εκτέλεσης με φωτογραφικό υλικό έχουμε όμως στο αρχείο μας την πρώτη εκτέλεση στο Γουδή που έγινε παρουσία, όπως περιγράφει ο δημοσιογράφος, πολλών στρατιωτών, αστυνομικών και δημοσιογράφων εκτός από τον Κυβερνητικό Επίτροπο και τους υπόλοιπους που ορίζει ο Νόμος να επιβάλλουν την ποινή της «Νεμέσεως» και είναι αυτή των Κονδύλη, Διαμαντή, Πολυκράτη και Κοπανά. Οι ηλικίες τους 20,22,19,19 ετών.

Στον Διαμαντή, διευκρινίζεται από τον δημοσιογράφο, χρειάστηκε να του δοθεί χαριστική βολή τρεις φορές για να μείνει άψυχος.

Έτσι άρχισε ο χορός των εκτελέσεων το 1947 και κράτησε μέχρι το 1952 στέλνοντας στο απόσπασμα όλο τον ανθό της νιότης του ελληνικού λαού.

Προσκληση Κυριακη 28 Μαϊου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ τελετής τιμής και μνήμης της 29ης Μαΐου 2016

ΟΜΙΛΟΣ ΜΝΗΜΗΣ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ
 « Ο ΑΤΤΙΚΟΣ ΤΥΜΒΟΣ» περιόδου 1941 -1952

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ τελετής τιμής και μνήμης της 29ης Μαΐου 2016

Την Κυριακή 29 Μαϊου 2016 ώρα 11.00 στον χώρο του μνημείου για τους εκτελεσμένους αγωνιστές κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου μέσα στον περίβολο του Νοσοκομείου «η Σωτηρία» έγινε η καθιερωμένη τελετή τιμής και μνήμης  των αγωνιστών παρουσία πολλών συγγενών πρώτης και δεύτερης γενιάς  και συγκρατούμενων ανδρών και γυναικών των αγωνιστών.
Παραβρέθηκαν καταθέτοντας στεφάνια και άλικα γαρύφαλλα οι:
Ο  κ .Γιάννης ΜΠΑΛΑΦΑΣ υφυπουργός εσωτερικών και εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ
Ο κ. Τριαντάφυλλος ΜΥΤΑΦΙΔΗΣ εκπροσωπώντας τον πρόεδρο της Βουλής κ . Ν.ΒΟΥΤΣΗ και ως πρόεδρος της κοινοβουλευτικής επιτροπής διεκδίκησης γερμανικών οφειλών.
Ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής κ .Σπύρος ΤΖΟΚΑΣ
Η βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ κ. Χαρά ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ.
Η βουλευτής Ν.Δ. κ .Σοφία ΒΟΥΛΤΕΨΗ και ως εκπρόσωπος του αρχηγού της Ν.Δ
Η δήμαρχος Ζωγράφου κ. Τίνα ΚΑΦΑΤΣΑΚΗ
 η πρώην δήμαρχος Ζωγράφου κ. Φ. Σακελλαρίδη
Για την ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ η Άρτεμις Μοσχαλέα
Στην εκδήλωση παραβρέθηκε ο πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΚΕΝΤΡΩΩΝ κ.Λεβέντης
Επίσης στεφάνια και γαρύφαλλα  κατετέθησαν από:
ΟΜΙΛΟ ΜΝΗΜΗΣ « ο Αττικός Τύμβος»,
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ στην Κέρκυρα «ΛΑΖΑΡΕΤΟ»,
Κίνηση «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»,
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ,
 ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «η Εθνική Αντίσταση»,
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΟΝ,
Π.Σ.Α.Ε.Ε.Α,
και από πλήθος συγγενών των αγωνιστών που έπεσαν από βόλια των κατακτητών και των ελλήνων συνεργατών τους.
Συνεργείο της ΕΡΤ κατέγραψε την τελετή και πήρε συνεντεύξεις από συγγενείς και συναγωνιστές των εκτελεσθέντων αγωνιστών.
Ο «Αττικός Τύμβος» ευχαριστεί όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση καθώς επίσης και τους όποιους δημοσιογράφους ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση.         
                                     
Με τιμή η πρόεδρος
ΞΑΝΘΗ ΠΑΤΜΑΝΙΔΟΥ  - ΠΑΠΑΝΑΣΤΑΣΤΑΣΙΟΥ
 αδελφή εκτελεσμένου στο Γουδί στον εμφύλιο.

Εισαγωγικό σημείωμα προέδρου Αττικού Τύμβου Ξανθής Πατμανίδου – Παπαναστασίου για την τελετή της 29ης Μάη 2016

Εισαγωγικό σημείωμα

«Αγαπημένοι, στο πάρτυ των Ηλείων δεν θα βρίσκομαι. Επιτελώ το τελευταίο καθήκον προς εσάς» έγραψε στην τελευταία της επιστολή η Νίκα. Στις 12 του Απρίλη το 1949 μόλις σουρούπωσε η κυρία Πόπη η υπάλληλος στις γυναικείες φυλακές Αβέρωφ μαζί με ένα φύλακα από τις ανδρικές φυλακές διάβασε δύο ονόματα Νίκα Μαρτοπούλου και Μαίρη Λεοντιάδου . Στο μικρό δωμάτιο μελλοθάνατων η φοιτήτρια Νίκα Μαρτοπούλου με το κόκκινο κορδελάκι στα μαλλιά πέρασε τις ώρες της προσμονής έως ότου έρθουν να τις πάρουν το ξημέρωμα για εκτέλεση,  απαγγέλνοντας ποιήματα, όπως μας είπε η συγκρατούμενη της που τις κράτησε συντροφιά για λίγες ώρες η Δήμητρα Μάρα Μιχαλακέα. Είπε:
  « Και μην έχοντας πιο κάτω άλλο σκαλί να κατρακυλήσεις
 πιο βαθιά στου κακού τη σκάλα
Για τ’ ανέβασμα ξανά που σε καλεί θα αισθανθείς να σου φυτρώνουν,
 ω χαρά, τα φτερά
Τα φτερά τα πρωτινά σου τα μεγάλα…»

Και με ραγισμένη φωνή πρόσθεσε

«Μέρα τ’ Απρίλη πράσινο θάμπος
Γελούσε ο κάμπος και το τριφύλλι
Και κελαϊδούσαν πουλιά πετώντας
Όλο πιο πάνω
Τ’ άνθη ευωδούσαν κι είπε απορώντας
Πώς θα πεθάνω…»
 Η Μαίρη Λεοντιάδου ζήτησε να τραγουδήσουν «το θαλασσάκι» γιατί της άρεσε η θάλασσα αλλά δεν ταξίδευε γιατί ξενόπλενε για να ζήσουν και βρέθηκε στο απόσπασμα επειδή δεν είπε το όνομα του παιδιού που έκρυψε ένα πιστόλι στο πηγάδι της. Έλεγε «δεν είπα το όνομα του γιατί θα το σκότωναν. Αν είναι να σκοτώσουν κάποιον ας είμαι εγώ, όχι ένα παιδί».
Και η Αναστασία Χατζηπαύλου ανάπηρη, όταν την έσερναν κυριολεκτικά στο μελλοθανατείο έλεγε «ψωμί και νερό μου ζήτησαν κι έδωκα. Κακό αυτό;»
Ο Παύλος Παπαμερκουρίου « Ο χρυσός αετός της Καισαριανής» που πήγε στο απόσπασμα διπλωμένος στα δύο αφού από τα βασανιστήρια είχε σπάσει η σπονδυλική του στήλη, το βράδυ της 8ης Ιουλίου του ’49 απήγγειλε Παλαμά, όπως μου είπε ο συγκρατούμενος του στο μελλοθανατείο ο Φάνης Πασπαλιάρης.
Αυτά τα έντιμα νιάτα, οι αγνοί αγωνιστές,  οι ενθουσιασμένοι νέοι και νέες ότι προσφέρουν ακόμη και τη ζωή τους για το κοινό καλό δεν μας άφησαν εντολές μίσους αλλά αντιθέτως έγραψαν λόγια παρηγοριάς  στους γονείς και συμβουλές στα μικρότερα αδέλφια τους να έχουν ιδανικά και να αγωνιστούν γι’ αυτά. Έτσι κι εμείς τα μικρά παιδιά, μαζί με τους επιζήσαντες συντρόφους τους που κάθε χρόνο  δυστυχώς μένουν λιγότεροι, όπως ο αγαπημένος μας Παναγιώτης Αρώνης που έφυγε τον Ιούνιο του 2015,  ήταν μαζί μας εδώ  από την αρχή και έκανε ότι ήταν δυνατόν για την πραγματοποίηση αυτού του μνημείου,  δεν ξεχάσαμε την αυτοθυσία τους  και πιστοί στην ηθική της μετάδοσης της μνήμης  τους προσφέρουμε κάθε χρόνο λίγα λουλούδια του Μάη και ενός λεπτού σιγή για στοχασμό και σύνδεση με το σκηνικό της βίαιης αναχώρησής τους.

Ξανθή Πατμανίδου – Παπαναστασίου

 προέδρος Αττικού Τύμβου

Τελετη Τιμης και Μνημης 2016

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΕΛΕΤΗΣ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ 17 -5-2015

Την Κυριακή 17 Μαϊου 2015 ώρα 11.00 στον χώρο του μνημείου για τους εκτελεσμένους αγωνιστές κατά την περίοδο της Κατοχής και του Εμφυλίου μέσα στον περίβολο του Νοσοκομείου «η Σωτηρία» έγινε η καθιερωμένη τελετή τιμής και μνήμης  των αγωνιστών παρουσία πολλών συγγενών πρώτης και δεύτερης γενιάς  και συγκρατούμενων ανδρών και γυναικών των αγωνιστών με κεντρικό ομιλητή τον κ Στέφανο ΛΗΝΑΙΟ

Παραβρέθηκαν καταθέτοντας στεφάνια και άλικα γαρύφαλλα οι
Αντιπρόεδροι της Βουλής των Ελλήνων κ .Γιάννης ΜΠΑΛΑΦΑΣ – ΣΥΡΙΖΑ και Σπύρος ΛΥΚΟΥΔΗΣ – ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ
Ο αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αττικής κ .Σπύρος ΤΖΟΚΑΣ
Για την κοινοβουλευτική ομάδα ΣΥΡΙΖΑ η βουλευτής κ.Αννέτα ΚΑΒΒΑΔΙΑ
ο κ.ΘΕΩΝΑΣ – ΚΕΔΑ, ο τέως Υπουργός και Διοικητής του ΙΚΑ κ. Ροβέρτος ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ,  η εκπρόσωπος ΔΗΜ.ΑΡ η κ.Καλλιπολίτη,
 η αναπληρώτρια διοικήτρια του Νοσοκομείου «η Σωτηρία» κ.Γκογκοζώτου.
Η δήμαρχος Ζωγράφου κ.ΚΑΦΑΣΑΚΗ
 η πρώην δήμαρχος Ζωγράφου κ. Φ.Σακελλαριδη
Επίσης στεφάνια και γαρύφαλλα  κατετέθησαν από
ΟΜΙΛΟ ΜΝΗΜΗΣ « ο Αττικός Τύμβος»,
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΚΤΕΛΕΣΜΕΝΩΝ ΑΓΩΝΙΣΤΩΝ στην Κέρκυρα «ΛΑΖΑΡΕΤΟ»,
Κίνηση «Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ»,
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΕΞΟΡΙΣΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ,
 ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ «η Εθνική Αντίσταση»,
 ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΩΝ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΤΗΣ ΕΠΟΝ,
Π.Σ.Α.Ε.Ε.Α,
ΠΕΚΑΜ
και από πλήθος συγγενών των αγωνιστών που έπεσαν από βόλια των κατακτητών και των ελλήνων συνεργατών τους.
 Ο «Αττικός Τύμβος» ευχαριστεί όλους όσοι τίμησαν με την παρουσία τους την εκδήλωση καθώς επίσης και τους όποιους δημοσιογράφους ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση.



ΞΑΝΘΗ Π.Π
Μεγάλωσα με την παρουσία του κάδρου με τη μεγεθυμένη φωτογραφία του πάνω από το κρεβάτι της μαμάς, στη θέση που άλλες βάζανε τον Εσταυρωμένο.
Φορούσε σακάκι, πουκάμισο με τον γιακά ξεκούμπωτο ριγμένο έξω πάνω στα πέτα του σακακιού και ανάμεσα ένα λευκό μάλλινο πουλόβερ χωρίς μανίκια που του είχε πλέξει εκείνη.
Τα μαλλιά του ήταν πυκνά, μαύρα, ολόισια, κολλητά στο ωραίο του κεφάλι.
Κοιτούσε λοξά σε σημείο έξω από το κάδρο κι όταν τον κοίταζα ήθελα να ξέρω τι βλέπει.
«Θέλω να μου μιλάς για τον Πέτρο μας» της έλεγα.
« Ήταν πολύ καλό, γενναίο και ωραίο παιδί» μου έλεγε.
 « και οι φίλοι του;» τη ρωτούσα
«χόρεψαν όλοι μαζί για τελευταία φορά στο Γουδί και στην Κέρκυρα» μου απαντούσε.
Κι έτσι ήρθε η ώρα της έρευνας γιατί όλοι οι συγγενείς και οι συναγωνιστές είχαν την ίδια απορία.
Πως γίνεται να βάλουν στόχο τα στήθη τους και οι κατακτητές και οι  υπηρέτες διάδοχοί τους;
                                         Πρέπει να μάθουμε.
Κι έτσι άρχισε η ΕΡΕΥΝΑ                     
                                            ΑΝΤΙΓΟΝΗ
Η διαφάνεια στα στρατιωτικά αρχεία  είναι τόσο σκοτεινή που μου χρειάζονται μεγεθυντικά γυαλιά για να διαβάσω.
Όλα είναι φωτογραφημένα έγγραφα λες και μπήκαν εκεί για πέταμα.
Σαν να ΜΗΝ επρόκειτο κάποιος ν’ ασχοληθεί με αυτά.
Διαγραμμίσεις, αριθμοί, καταστάσεις.
Ποιοι είναι αυτοί που αναφέρονται με έναν ή περισσότερους αριθμούς πλάι στο όνομά τους; Τι έκαναν, πού βρίσκονται; Ζούνε ή πέθαναν ή τους πέθαναν;
 Ποιος θα το βρει;  Πώς θα το πει;  Ποιος θα το πει; Πήρα την απόφαση
ΕΓΩ η Αντιγόνη της οργής θα το βρω.
ΕΓΩ η Αντιγόνη της υπόσχεσης θα το γράψω.
ΕΓΩ η Αντιγόνη της ψυχής θα το διαβάσω.
ΕΓΩ η Αντιγόνη του ήλιου θα το φωνάξω.

ΚΥΡΙΑΚΗ 17 ΜΑΪΟΥ 2015